ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ

 Tσιριτρό

Ο παππούλης

 Καλοκαίρι

Άσπρα σπίτια κάτασπρα
τα βερικοκιά τα κεραμίδια
τα γαλανά παραθυρόφυλλα
τ' άλογα τα κανελιά , μες τον αυλόγυρο
τ' άσπρα μες το πράσινο
τα μπαλκόνια μάλαμα και θάλασσα

Τα μουλάρια στον ανήφορο της πέτρας
και τα γαιδουράκια μες τ' αγκάθια
ψάθες και μαχαίρια και καλάθια
μες τ' αμπέλι γέλια

Δάχτυλα και γόνατα στήθια και σαγόνια
μες το μούστο ματωμένα
κόκκινες φωτιές κι ιδρώτα
στις κατηφοριές
το χρυσό κακάρισμα της κότας

Κι όπως γαλανίζει το βραδάκι
το μαβί, το βιολετί
να κι η παναγιά στη δημοσιά
πλάι στα κάρα στα κουδούνια
στα σταμιά και στα κλαδωτά μαντήλια

Να τη η παναγιά
να κρατάει στην ασημένια της ποδιά
πέντε οκάδες κόκκινα σταφύλια 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Το αμπέλι

- Αμπέλι μου πλατύφυλλο

και κοντοκλαδεμένο,

για δεν ανθείς, για δεν καρπείς,

σταφύλια για δεν βγάνεις;

Μη χάλασες, παλιάμπελο,

κι εγώ θα σε πουλήσω.

- Μη με πουλάς αφέντη μου,

κι εγώ σε ξεχρεώνω.

Για βάλε νιους και σκάψε με,

γέρους και κλάδεψε με.

Βάλε γριές, μεσόκοπες,

να με βλαστολογήσουν.

Βάλ’ και κορίτσια ανύπαντρα

να με κορφολογήσουν.

(Δημοτικό)

Αλεπού και σταφύλια

Σε μια ψηλή κληματαριά 

σταφύλια ολόγλυκα ένα κι ένα 

κάτω απ' τα φύλλα κρέμονταν 

λαχταριστά και γινωμένα

Τα λιγουρεύτηκε η αλεπού 

και πάει, πηδά για να τα πιάσει. 

Ξαναπηδά, τεντώνεται 

μ' αδύνατο είναι να τα φτάσει.

"Σκασίλα μου" λέει φεύγοντας 

"μονάχα ρόδινο έχουν χρώμα, 

μα δεν πιστεύω να 'γιναν. 

Άγουρα και ξινά είν' ακόμα..."

Χάρης Σακελλαρίου

ΕΡΓΑΣΙΑ: ΟΜΑΔΑ Α΄